Eerbetoon aan Kathy Madou (Dukathy)

Je word 33 jaar maar bent niet meer op het aardse...
Ben bij je geweest zonder de gedachte
aan een verjaardag feest...
Kan je hand niet meer schudden en je
lippen en wangen kussen...
Wilde het zo graag vandaag nog één
maal doen je geven een dikke zoen...
Maar het is voorbij jou aardse leven
kan alleen in gedachten je nog een
kus geven...
Ik weet je bent bij mij zo lang ik zal
leven en mij de innerlijke rust zal geven
Kathy wij houden van jou maar we hebben het soms
moeilijk zonder jou............................

Ver ben je van mijn aardse lichaam vandaan
zacht weet ik je verlicht door dezelfde maan
in gedachten roep ik je naam en zie je als
helderste ster aan de hemel schitteren staan

ik voel nog steeds de warmte van je hand
fluister jou naam elke keer als ik je mis
mijn traan die in een levensboek vol foto’s valt
herinneringen die me resten als gedachtenis

als de tijdsklok in mijn leven stilvalt
mijn naam tot verleden is geschreven,
dan zullen we saam aan de sterrenhemel staan
als engelen van het licht in elkaars bestaan.

Afscheid nemen
betekent achterblijven
omringd door stilte en gemis.
Verdriet dat nergens
onderkomen vindt.
En teder aanraken
van dingen
die on
ontvreembaar zijn : dat woord, die plek
en de herinneringen
vol warmte en innigheid,
zoals de dagelijkse jas
die op een stoel bleef hangen
en nu herbergt wat niet meer is.
De kamer wordt een schrijn
van pijn en hunker
naar oneindigheid.
Want alle armen
zijn te kort
om voor altijd
het liefste te omarmen.

Al bijna drie jaar
Dat ik je mis…
De lege plek in mijn hart geraakt niet opgevuld
Tranen heb ik voor je gelaten
Tot mijn ogen bijna geen water meer bezaten
Maar telkens als ik terugdenk
Aan die mooie momenten
Dan rollen ze over mijn wangen
Als zand in een zandloper

En terwijl ze rollen
Flitsen de beelden door mijn hoofd
Ik moet even op adem komen
Even tot rust, in en uitademen

Oh, mijn lieve lieve vriendin
Wat mis ik je
Er is geen enkele dag in die
Drie jaar dat ik niet aan je gedacht heb

En nog steeds vloeien er tranen van onverwerkt verdriet

wij wensen je hierboven een prettige verjaardag tussen de sterren

Mijn mooiste engel,mijn hemelslicht
Alweer een maand voorbij dat je ons verliet
Geen vel papier genoeg voor mijn missende woorden
Mensen sterven,diezelfde dag worden mensen geboren
Het is een pijnlijk noch subtiel onderdeel van het leven
Al had ik op deze ondragelijke leegte niet gerekend
Het missen word elke dag een beetje meer
De klok tikt verder maar de slagen doen zeer
Hopelijk ziet u niet hoeveel ik lijd
Want uw reis mag enkel nog maar vredig zijn

Zo lang geleden, zo veel herinneringen... Het waren altijd die kleine dingen... Toch voel ik jou altijd dicht bij mij... Jou leven staat nu op een mooi schilderij... Die ene nacht zal ik nooit vergeten... Alsof er een engeltje op mijn schouder heeft gezeten... Jou ben ik dankbaar voor mijn leven... Geeft mij de kracht om te overleven... Datgene wat jij zo graag wilde, maar het mocht niet baten... Maar nooit zul jij mijn gedachten verlaten...
imikimi - sharing creativity

Elke dag begint me dag met denken aan jou. Jij bent nu boven in de hemel, hemelsblauw. Kon ik je maar bellen want ik mis je zo! Al is het maar even een praatje van paar minuten ofzo, dan hoor ik je stem en ben je voor heel even weer bij mij. Zonder jou als vriendin is mijn leven leeg. Vandaag ook een speciaal aandenken aan chantal haar broer die vandaag wordt verast........................Ik steek een kaarsje aan speciaal voor jou, omdat ik je mis en zoveel van je hou Ik mis je zo:(
imikimi - sharing creativity

Jij bent het zonnetje in mijn bestaan ondanks dat je niet meer leeft. Dankzij jou kan ik verder gaan, door de kracht die jij me geeft. Als je er nu nog was, zou het allemaal anders zijn. Dan was je nu misschien getrouwd en hadden wij het zo fijn als vrienden.Dan gingen we elke dag samen heen en weer. Dan zag ik je mooie lach, maar je bent er niet meer. Je bent weg, dat doet me erg veel verdriet. Ik meen wat ik zeg, je bent een prachtige griet. Ik draag je voor altijd bij mij, dat mag je rustig weten. Je foto maakt me zo blij, Ik zal je nooit vergeten!
imikimi - sharing creativity

zo gewoon...zo vanzelfsprekend...simpele kleine woorden...een belletje om te vragen hoe is het daar... ja gemis...het zit hem niet in het grote maar in doodgewone dagelijkse dingen......... daarom is het altijd daar en het aanvaarden zo zwaar.......................................................................
imikimi - sharing creativity

Vannacht deed jij het deurtje open ik wist niet hoe laat het exact was... Jij bleef alleen maar naar mij kijken alsof je door mij heen kon zien... Tot ik het niet meer kon verdragen tranen vielen onafwendbaar omlaag... Jij klopte op mijn hand ten teken van verbondenheid en om te breken... Ik kon niet met je meegaan en jij, lief kon zoals altijd niet langer blijven... We wisten dat we niet zonder elkaar en af en toe van aanwezig moesten blijken..............................................................
imikimi - sharing creativity

Afscheid nemen doe je nooit helemaal... Je zegt vaarwel met je verstand...Je gebaart het woord dag met je hand...Je kruipt in een hoekje helemaal ineen...Je hebt tranen in de ogen de onmacht word je teveel...je voelt je zo alleen...Afscheid nemen doe je nooit helemaal...Je hoofd loopt leeg maar je hart loopt vol....Vol van verdriet...Vol van pijn...Vol van ongeloof...Waarom?...Het doet zeer,het maakt je klein...Maar ik weet dat je daar nu in alle rust zult zijn.....................................................
imikimi - sharing creativity

De tijd tikt door. De wereld draait maar door. s'ochtends schijnt de zon. en s'avonds de maan. Vroeger wat wij hadden is er niet meer. Ik mis je lach, ik mis je stem. Mis de tijden dat wij samen waren. Soms wens ik weer dat wij samen waren. Soms wens ik een tijdmachine. Als ik sterren kijkt zie ik er wel altijd één glinsteren. Ik weet dan dat jij over mij waakt. Waar jij ook bent & met wie je ook bent. Ik mis je ....................................................................
imikimi - sharing creativity

Het noodlot trof zwaar in een onachtzaam moment ...Het doel niet gewaar van een ontspoorde agent... Geen kans lijkt gegeven in kracht geen vergelijk... Tegen kwaad als streven is niet zo veel mogelijk... Door een gestoorde geest die zijn gelegenheid vind... De prooi van het beest de dood van een kind... Mijn vaderhart bloed over onmacht en leed... Wat zoiets met je doet eigenlijk geen weet ..................................................................
imikimi - sharing creativity

Zwart en grijs zijn de dagen gevuld met oneindig veel vragen. Er is onmacht en een intens verdriet, waarom het leven ineens zo verliep. Donker zijn de wolken boven je hoofd, Je voelt je totaal verdoofd. Je gevoelens slingeren heen en weer, de vraag "waarom" hoor je keer op keer. Het is zo oneerlijk, je voelt je totaal alleen, het verdriet voelt als een ondraagbare steen. Onweer en bliksem storten zich op jou, het wordt geheel donker en grauw. De zon probeert in te breken in deze dagen, en ze zal er zijn met hele kleine vlagen. Ze probeert je nieuwe energie te geven, en zal bij je in de buurt blijven zweven. Toch zullen de donkere dagen nog lang blijven, de antwoorden op jouw vragen zullen zwijgen. Je verdriet zal er zijn en zul je voor altijd meedragen, de pijn zal soms aanvoelen als niet te verdagen. Ook dan kijkt de zon op jou neer vanuit de horizon, ze straalt sterk en is een grote warmte bron. Ze probeert jou liefde en licht te geven, en ze zou willen dat de donkere wolken werden verdreven. Jij hebt een hele moeilijke en lange weg te gaan, maar je zult er zeker niet alleen voor staan. Geloof in jezelf en verwerk op de manier die jij goed acht, ook wanneer de omgeving eens anders verwacht. Heel langzaam zul je voelen dat je weer beschikt over kracht, en zul je merken dat je voorzichtig aan lacht. De fijne herinneringen zullen boven komen, je durft weer heel voorzichtig te dromen. Wanneer je het even niet meer weet of je voelt veel pijn, kijk dan eens naar de zon, dan voel jij je misschien een klein beetje fijn.................................................
imikimi - sharing creativity

onwerkelijk klinken de woorden,dit kan niet de waarheid zijn,je bent veel te jong om dood te gaan, nog zo nodig hier op aarde...heel triest maar waar,hebben ze je moeten laten gaan,door dikke pech komt mijn vriendin nooit meer terug.....................................................................
imikimi - sharing creativity

Zeg mij waarom een mens soms pijn heeft of verdriet. Zeg mij hoe ik kan helpen. Soms weet ik het niet. Een mens wordt toch op de wereld gezet. Met hopelijk wat geluk .Waarom spat de zeepbel voor veel mensen plots zomaar stuk. Iedereen heeft liefde nodig. Al de rest is dan overbodig. Maar wanneer je plots alleen komt te staan. Is het net of heel de wereld is vergaan. Je hart doet pijn je hebt verdriet. En stopt je veilig weg zodat niemand je tranen ziet. Al kunnen tranen een verlossing zijn. Van veel verdriet en rouw. Voor de meeste mensen moet je weer vlug verder met je leven heel gauw. Maar iedereen krijgt ooit te maken met het afscheid nemen van een geliefde man of vrouw. Dan sta je daar in de kou. Daarom laat iedereen zijn verdriet verwerken op zijn eigen manier. Zonder al dat komentaar van anderen .Want heus geloof mij .Zal je van gedachten veranderen. Als het moment gekomen is. Dat jij je geliefde moet laten gaan. Dan pas besef je wat je hebt gedaan om niet naast die ander te staan in moeilijke tijden. Sta er dan ook niet van versteld. Dat jij dan ook alleen zult staan met je pijn en verdriet. Want heus er is dan ook niemand die je tranen ziet...........................................
imikimi - sharing creativity

De sporen blijven,groot is de leegte die is nagelaten.Dankbare herinneringen liggen hier beschreven.Samen gedragen het grootste deel van het leven.Een levens boek door twee gescheurd,rondom nu koud en kil,zonder jou vallen troostende woorden stil...Bleef achter met verdriet en pijn.Leef en wacht gelaten ,totdat we weer verbonden zijn.......................................................
imikimi - sharing creativity

kon ik nog maar bij je zijn.kon ik nog maar even met je delen.wat zo gewoon lijkt voor zo velen.zolang het er maar is.was je nog maar even hier.kon ik nog maar even van je leren.wat ik niet eens meer wil proberen.omdat ik je zo mis.kon ik maar even bij je zijn.ik moet nog zoveel aan je vragen.wat doet het ongelooflijk veel pijn.zelfs na die tijd denk ik alleen aan wat ik voel voor jou.kon ik nog maar bij je zijn.kon ik maar echte liefde voelen.weet nu wat ze daarmee bedoelen.toch leek het zo gewoon.was je nog maar even hier.kon ik nog maar even met je praten.zoals we vroeger uren zaten.oh was het nog maar zo.kon ik maar even bij je zijn.ik wil nog zoveel aan je vragen.wat doet het ongelooflijk veel pijn.zelfs na die tijd denk ik alleen aan wat ik voel voor jou.alles wat ik ooit bezit zou ik laten gaan.oh als ik het maar ruilen kon voor jou.kon ik maar even bij je zijn.ik wil nog zoveel aan je vragen.wat doet het ongelooflijk veel pijn.zelfs na die tijd is dit gevoel niet te verdragen.kon ik nog maar even naast je staan.ik wil nog zo graag bij je horen.was je nu maar niet zover bij mij vandaan.dan zou ik kunnen laten zien dat ik nog voel voor jou.ik wil je zo graag laten zien wat ik nog voel voor jou................................................................
imikimi - sharing creativity

Nu jouw weg hier is gestopt, en jouw leven is beëindigt, moet ik de kracht vinden om je los te laten. jij bent als een vlinder gevangen in mijn handen, een vlinder zo mooi en zo zeldzaam en waar er maar één van is. ik durf mijn handen niet te openen, met de gedachten dat je weg zou vliegen en dat ik je nooit meer zou kunnen zien. dus ik hou je nog heel even in mijn handen en geef alle warmte en liefde aan je door zodat wanneer ik je los laat en je weg laat vliegen je weet dat ik van je hou. dus ik open langzaam mijn handen, met de woorden 'ik zal je nooit vergeten' want ook al laat ik je vrij met mijn handen, in mijn hart zal ik je nooit laten gaan, en zou ik je altijd blijven herinneren als de mooiste vlinder die er was.........................................................................................
imikimi - sharing creativity

vlieg met mij over zeeen, over de bergen en dal en naar het vlinderdal waar alle vlinders samen komen om te paren,vlieg met mij... mijn allerliefste vlindertje,daar naar waar de hemel zich voor ons opent,wij samen zullen paren in het grote vlinderdal om te paren voor ons nageslacht, voor onze vlinders van de toekomst.......................................................
imikimi - sharing creativity

Lieve Kathy ,Waarom bestaat er geen magie ?Waarom kunnen we geen wensen doen ?Moesten we dit kunnen , ik denk dat we allemaal hetzelfde zouden wensen ...Jou terug bij ons brengen , terug je mooie glimlach kunnen zien ...die lach zien we nu enkel nog in onze gedachten.Je eeuwige optimisme en je constant goede humeur , dat bewonderde ik aan je . Na twee jaar lijkt noch het verdriet , noch de pijn een einde te kennen .Iedere dag de confrontatie met de pijnlijke waarheid , de waarheid dat je er niet meer bent.Wat bewonder ik je mama , je papa ,je broer en je vriend Filip.Ze geven niet op , ze blijven doorzetten. Speciaal voor jou ! Omdat jij het zo zou willen ...Wat mis ik het , de lange gesprekken , de uitstapjes ...allemaal herinneringen die ik koester , diep in mijn hart.Door het vallen van de bladeren en het gure weer ,lijkt elke minuut zonder jou wel uren te duren.De afstand tussen ons valt niet te beschrijven , Maar vergeten doen we je NOOIT !
imikimi - sharing creativity

Het besef dat ze er niet meer is, het besef dat ze nooit meer terug komt... Het besef dat je haar nooit meer zal zien, het besef dat je haar nooit meer kunt zien... Het besef dat je haar onbewust voor de laatste keer hebt gezien, het besef van herinneringen met haar... Het besef dat je het nog niet kunt beseffen............................
imikimi - sharing creativity

Ach Kathy, mijn lieve vriendin...met je mooi zwart haar en je blauwe ogen,je vriendelijkheid en je sociale omgang...waarom, moest dit nu zo zijn?Afscheid werd ons niet gegeven,mij blijft alleen herinnering,grenzeloos verdriet, onmacht en heel veel pijn.de band met jou zal altijd blijven...onvoorwaardelijke liefde...voor eeuwig in mijn hart gesloten...ook al ben je niet meer hier..blijf jij, Kathy..........mijn beste vriendin en buurmeisje.......................
imikimi - sharing creativity

Beste vrienden,Vanavond om 19.00 is er een herdenkingsdienst voor Kathy in De Sint-Jans-Onthoofdingskerk in Oostwinkel. Vanwege de familie en Filip, allemaal van harte uitgenodigd om samen met ons Kathy te herdenken.Waarvoor dank!

Nooit meer iets van je horen, nooit meer iets van je kunnen zien. Niet meer in dit leven, in het hiernamaals misschien. Wat zou ik graag een kijkje willen nemen, door een venster in de lucht. Gewoon zien hoe het met je gaat, al is het in vogelvlucht. Vergeten doe ik je niet, je blijft een deel van mij. De afstand is eindeloos, maar mijn gevoel heel dichtbij. In mijn hartje blijf ik je dragen, in mijn hartje blijf je bestaan. Ja, dat kleine plekje in mijn hartje, daar komt niemand aan........................................................................................
imikimi - sharing creativity

De mooiste bloem van allemaal... Schitterend als een zonnestraal... Krachtig als de blauwe lucht... Moeten we nu 2 jaar missen... Naar een plek hier ver vandaan... In onze ooghoek blinkt een traan... Die mooie bloem, trotseerde wind... Zij, die nu hopelijk haar rust terug vindt... Op een plek die gevuld met liefde is... Wij blijven achter met een groot gemis................................................................
imikimi - sharing creativity

Ik zie een ster.Aan de hemel staan.Het is zo ver.Daar ben jij heen gegaan.Als ik mij verdrietig voel.Dan ga ik zitten in mijn stoel.Dan kijk ik naar boven.En zal ik je één ding beloven.Wat er ook gebeuren zal.Jou vergeten dat doe ik niet.
imikimi - sharing creativityzorg goed voor de sterren maatje en geniet daarboven we zullen je nooit vergeten EENMAAL IN JE HART ALTIJD IN JE HART!

Zie je onze kaarsjes , brandend in de nacht ?Licht van onze liefde , zo zuiver wit en zacht.Kinderen die we missen , die zo worden herdacht , we maken ze weer zichtbaar door kaarslicht in de nacht.Over de wijde wereld die reist door het heelal , zie je dat kaarsen branden , oneindig in getal ?Jij die al gegaan bent , we hebben je zo lief.De wereld staat vol lichtjes , misschien dat jij ze ziet.Verlicht door onze liefde , draait nu de wereld ronden gisteren geeft beelden , voor als de morgen komt.We kunnen je niet vergeten , dus gaan we ieder jaar , de aarde weer verlichten , gedenken met elkaar..............................................................
imikimi - sharing creativity

Ik hoop dat je over mijn schouder meeleest, met de brief die ik aan jou aan het schrijven ben, over gelukkige tijden die ik met jou heb beleefd, waarin ik de liefde voelde die ik van je ken. Je bent nu niet meer en ik mis je echt, ik hoop dat ik je ooit eens voelen zal, ik geloof dat je bij me bent en voor me vecht, maar ondertussen zit ik diep in een dal. Kathy als je dit leest, geef me een sein, dat je bij me bent en dat je me steunt, in deze fase is een windvlaag al fijn, maar liever iets wat door mijn hoofd heen dreunt. Je weet gelukkig dat ik van je hou, we hebben gelukkig goede tijden gekend, mijn leven lang zal ik houden van jou, met de liefde die je me gaf heb je me altijd verwend..............................................
imikimi - sharing creativity

Aan alle vrienden van Kathy:De tweede namis wordt gehouden op dinsdag 12 januari om 19.00u in de kerk in Oostwinkel. Ieder die wil wordt vriendelijk uitgenodigd om samen met ons Kathy te herdenken. Dank...De familie...